ปลายฝน...ต้นหนาว...ย่างเยือนใกล้เข้ามาหลายกลุ่มหนุ่มสาวมองหา...วิเวก...ใดหนอที่พอพึงจะเป็นที่พำนักพักกายาระหว่างห้วงแห่งการเดินทาง หรือว่ายังนึกไม่ออกว่าจะเลือกท่องหาความสุขที่ใดกัน...ที่ราบสูงลุ่มน้ำ...โขง...ชี...มูล ภูหมอกสูงน้ำหนาวถิ่นเหนือ ฟากฟ้าไกลใสสุดสายตาคลื่นน้ำกระเซ็นทรายฟอง และบินล่องลัดขอบฟากฟ้าสุดแดนใด สุดแท้แต่เงินในกระเป๋าและความปรารถนาแห่งอารมณ์...ไปดูดดื่มซึมซับความรื่นรมณ์ให้จมสุขและสมภิรมณ์หมาย...
สงสัย...ว่าเกี่ยวก้อยกับการแข่งขันเรือยาวแห่งลุ่มน้ำโขง...จากเหนือสุดหนองคายเมืองพระใส ไกลสุดสายน้ำไหลไหวดอกบัว...อุบลราชธานี ได้ฉันใด...
ขอนำท่านทั้งหลาย...หลบเล้นหมอกไอเสียเมืองกรุงหอบหิ้วสัมภาระไปสัมผัสกับหมอกฉ่ำน้ำค้างหนาวลมล่องเบาสายน้ำพรมแดนตะวันออกสุดมืองสยามสัมผัสกับบรรยากาศช่วงต้นหนาว...ท้องทุ่งข้าวผลัดใบเปลี่ยนสีจากสีเขียวสดกลับกลายแป็นสีทองสุกเปล่งประกายเต็มทุ่งลานกว้างไกลลับสุดเนินตา...โอ...ความหวังช่างฉายแววบรรเจิดในใจใคร...เขาผู้คราคร่ำปอนเปียกอยู่กับลิ่วละอองฝนโปรยปราย ฝนแล้วฝนเล่า...ปลายฝนนี้งานประเพณีเก่าแก่คุ้มน้ำรายเรียงตลอดฝั่งลำน้ำโขง เริ่มแล้ว...